از پوپولیسم در حال گسترش
و مارکسیست که همه جا را گرفته اند
غمش پشت کلمات پیچیده پنهان است
ابوذر با شعر پاپ را مخاطبه کرد
عادتش است که حرفهایش را با شعر بگوید
گرچه عکس پرویز پرستویی به جای پاپ در ضمینه چاپ شد
خودش هم نتوانست رابطه منطقی بین پرستویی و پاپ پیدا کند
رضا ۱۶ ماه با قلم بیگانه بود
گرچه خودش می گفت دفترچه یادداشتش میزبان تروشات ذهنی اش بود
در آخرین نوشته اش از کاندیداتوری معین حمایت کرده بود
او غم مملکت را می خورد!!!
چه سود
من هم نوشته بودم
پشت صفحه سیاه مهر
آرام...
(تمام ثانیه ها از عشق بیزارم)
حال چه کسی پاسخ خواهد گفت سخن من را؟




