یادداشتهای یک دیوانه از دارالمجانین

من
سالهای سال
نان سفید گندم را
بر تخته سیاه کلاسم تدریس کردم
بیچاره دانش آموز!
در باورش نشسته که نان هم
مثل هوای مسموم
در روستا و شهر فراوان است!

به خاطر عبدالمحمد شعرانی  و مدرسه کوچکش