و رقص باران بهاری -پائیزی که برگهای سبز و زرد درختان را به سخن می آورد. چه می گویند؟

نمی دانم.می دانم.می دانم. سخن می گویند از غم روزی که رفتی و نگاهم نکردی. سخن می گویند که چه قلبهائی را زیر پا گذاشتی و هنوز چشمانم به هوای بوی گیسوان تو چشم به راه است.

راهی که پایان ناپذیر است و به ناکجا آباد می رسد-نمی رسد!!!

و من برای دیدن تو ثانیه ها را می شمارم.بازگرد.بازگرد.بازگرد...